امروزه جمعیت بسیار زیادی از مهندسان از دانشگاه ها فارغ التحصیل و با گذشت سه سال عضو سازمان های نظام مهندسی می‌شوند. این در حالی است که این مهندسان عملا نه در دانشگاه ها به صورت فنی و اصولی آموزش های لازم را می بینند و نه خود به شکل عملی اقدام خاصی را انجام داده‌اند که بر مبنای آن بتوانند حرفی برای گفتن در حوزه صنعت ساختمان داشته باشند.