نامهنگاری برای حفظ و ثبت ملی بنای فاخر در کامرانیه

«محمد سعید ایزدی» در نامهاش که در اختیار عباس آخوندی، وزیر راه نیز قرار گرفته، با بیان اینکه حفاظت از میراث معاصر کشور یکی از ضروریات در رویکرد بازآفرینی بافتهای هدف شهری به شمار میآید، به تجربیات ارزشمند مرمت و بهرهبرداری خانه «وارطان» در شهر تهران و کارخانه «ریسباف» اصفهان اشاره کرده است.
او در این نامه آثار و تجربههای مهندس سیحون را از نمونههایی در کشور دانست که در معماری معاصر کشور قابل توجه است.
در بخش دیگری از نامه مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری ایران به وزیر راه و شهرسازی آمده است: «در ابتدای قرن حاضر با ورود سبک معماری مدرن به ایران، معماران خارجی و نسل اول معماران ایرانی دانشآموخته در فرنگ سعی بر آن داشتند تا با تکیه بر سبک بینالملل و معماری نئوکلاسیسم اروپا، معماری نوین ایران را پایهگذاری کنند. گروهی از نسل دوم معماران از جمله مهندس هوشنگ سیحون تلاش کردند تا هویت فرهنگی معماری ایران را که با آغاز جریان مدرنیسم به دست فراموشی سپرده شده بود، احیاء کنند.»

در ادامهی این نامه با اشاره به تخریب یکی از خانههای مسکونی سیحون که با الهام از ایوان مدائن با آجر قرمز در خیابان ولیعصر (عج) ساخته شده بود، نسبت به موقعیت کنونی قرارگیری خانه «ویلایی کامرانیه» در میان چند برج که در معرض تخریب قرار گرفته است، نسبت به حفظ این بنا توسط این وزارتخانه تاکید کرده است.
در نامهی دیگری که سعیدی به محمدحسن طالبیان، معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری نوشته است، علاوه بر تاکید بر قرار گرفتن این خانهی تاریخی و ارزشمند در میان چند برج آسمانخراش نسبت به لزوم ثبت ملی این خانه تاکید شده است.
طرح منزل «خانه ویلایی کامرانیه» یا همان خانه «دولتآبادی»، نمایانگر ترکیب فرمها و هندسه منظم ایرانی در قالب یک معماری عملکرد گراست که مهندس سیحون در این بنا از فرمهای قوسی شکل، طاق و گنبد، بادگیر و نمای آجری استفاده کرد. سطح شفاف شیشهای رو به باغ خانه کاظمی در بنای کامرانیه تبدیل به ایوانی سایهساز در جبههی آفتابگیر بنا (جبههی جنوبی) در نمای رو به باغ شد. این فرم از معماری شباهت زیادی با اسکیسهای سیاه قلم او از آثار تاریخی داشت. به نظر میرسد دکتر سیحون در خانه کامراینه قصد آزمودن توانایی خود در به کارگیری مجدد فرمهای تاریخی داشته است .
