بی‌برنامگی تاریخی دولت قبل درحوزه مسکن

 چنانچه کارنامه کاری وزارت وقت مسکن از ابتدای انقلاب تاکنون را بررسی کنیم ، مشخص می‌شود که اصولا هردولتی برای حوزه مسکن برنامه‌های مشخصی داشته است. اما در دولت‌های نهم ودهم، در یک اقدام عجیب و تحت تاثیر یک تصمیم هیجان زده و غیرکارشناسی یک شبه برای ساخت 2میلیون و 200هزار مسکن واحد مسکونی درقالب طرح مسکن 99ساله که بعدها به مسکن مهرتغییرنام داد، برنامه ریزی شد.

نسخه سوپرمن‌واردولت برای حل بحران مسکن در دولت پیشین درقالب بسته‌های تبلیغاتی رنگارنگ به مردم عرضه می‌شد ودولت این‌طور القا می‌کرد که می خواهد یک‌بار برای همیشه مشکل مسکن را درکشور را ریشه‌کن کند. همزمان با این تصمیم واگذاری زمین دردولت نهم آغازشد به گونه‌ای که کلید واژه اصلی محمد سعیدی کیا- وزیر وقت مسکن و شهرسازی، واگذاری زمین‌های مسکن مهربود و ایشان در دوره چهارساله مدیریتی خود عموما درجمع خبرنگاران همیشه آخرین وضعیت زمین‌های واگذارشده مسکن مهر که مستعد ساخت برای مسکن مهر بودند را گزارش می‌کرد.

 اما اتمام واگذاری زمین‌های مسکن مهر وآغازساخت واحدهای این پروژه مصادف با دوره مدیریت علی نیکزاد شد، به طوری که در نگاه اولیه اینطور به نظر می‌رسید که او مسوول به سرانجام رساندن واحدهای مسکونی مهر بود و حتی برخی مدیریت اجرایی او را مثال‌زدنی می‌دانستند و این امر درحالی بود که تمام مقدمات اجرایی پروژه مسکن مهر در دردوره مدیریت قبلی و با حمایت و مداخله مستقیم شخص رئیس جمهوری صورت گرفته بود.

دراین بین بنا به اظهارنظربسیاری از کارشناسان تزریق پول بدون پشتوانه که اقتصاددانان از آن به عنوان پول پرقدرت یاد می‌کنند، به عنوان گزینه تامین مالی دولت قبل برای اتمام واحدهای مسکونی مهر انتخاب شد که به استناد بسیاری ازکارشناسان، تورم 40درصدی را درجامعه رقم زد.

در این بین با وجود ناکارآمدی طرح مسکن مهر و معضلات عدیده این طرح که عموما ناشی از فقدان طرح آمایش دراجرای آن بوده، منتقدان بسیاری مدیریت عباس آخوندی در حوزه مسکن را نامطلوب ارزیابی می‌کنند و مصداق بارز ادعای این افراد عدم اجرای طرح مسکن اجتماعی درکنار بی‌رغبتی وی برای اتمام واحدهای نیمه کاره مسکن مهراست.

این امر درحالی است که مداخله تاریخی و نیز بی‌برنامگی بی سابقه دولت قبل درحوزه مسکن که می‌توان ازآن به عنوان یک رکورد زنی نام برد ، قطعا عاملی شده است که وزارت راه برای ورود به طرح مسکن اجتماعی با احتیاط و هراس وارد شود چرا که منطقا هم وقتی یک پروژه ای در قواره مسکن مهر هنوز نیمه تمام است و با مشکلات عظیمی از لحاظ تامین زیرساخت‌ها مواجه است، نمی‌توان انتظارداشت دولت بی‌محابا دوباره وارد گود شود و برای ساخت پروژه جدیدی نظیر مسکن اجتماعی دست به کارشود.

برخی بر این باورند اگر دولت توان مالی و نیز امکان اجرایی ساخت مسکن اجتماعی را نداشت از همان اول نباید وعده‌های غیرقابل عملی به جامعه و مردم تزریق می‌کرد. این انتقاد شاید از جهاتی وارد باشد، اما ازسوی دیگر نباید از نظردورداشت که برخی از وعده‌ها شاید تحت تاثیر مطالبات و فشارهای بیرونی مردمی و نهادهای ناظر برعملکرد دولت باشد و شاید برخی مسوولان درچنین شرایطی برای ممانعت از ایجاد جو منفی علیه خود و یا ایجاد جو امیدواری و یا به امید تامین منابع تحت تاثیر نگاه مثبت به آینده اقتصادی کشور، ناگزیر به ارائه نسخه‌هایی می‌شوند که بعدا همان وعده‌ها بلای جان آن‌ها و نقطه ضعفی برای به چالش کشاندن مدیریت‌شان می‌شود.