4هزار تلفات جادهای در سه ماه اول سال جاری
بر اساس آمار ارائهشده در منابع علمی، افزایش اضافهبار منجر به کاهش شدید عمر رو سازی میشود، بهگونهای که عمر روسازی تنها با افزایش 20 درصدی اضافه تناژ، به نصف عمر طراحی کاهش مییابد.

با احتساب اینکه ارزش راههای کشور به بیش از 200 هزار میلیارد تومان رسیده است، نیاز است سالانه 3-6 درصد ارزش راهها اعتبار تخصیص یابد که اگر این مقدار را بهطور متوسط 4 درصد در نظر بگیریم، برای نگهداری راهها کشور سالانه 8000 میلیارد تومان نیاز خواهد بود. بخشی از این اعتبار از منابع دولتی و بخشی دیگر از درآمدهای سازمان شامل عوارض، ... تأمین میشود.
تلفات جادهای به استناد آمار
به استناد آمار سازمان پزشکی قانونی کشور بهعنوان مرجع رسمی اعلان آمار متوفیان حوادث ترافیکی در سال 95 تعداد15 هزار و 932 نفر مجموعاً در حوادث رانندگی جانباختهاند که از این تعداد11 هزار و 529 نفر در راههای برونشهری و روستایی بوده است که نسبت به سال پیش از آن به ترتیب 9/3 درصد و 3/4 درصد کاهش داشتهایم. بر اساس آخرین آمار اعلامی در 3 ماهه اول سال 96 تعداد کل تلفات برابر3 هزار 756 نفر بوده است که از این تعداد2 هزار696 نفر در راههای برونشهری و روستایی فوت کردهاند که نسبت به مدت مشابه سال پیش از آن از کاهش 9/4 درصدی برخوردار بوده است.
سهم راه در حوادث رانندگی بهتنهایی 2 تا 4 درصد است
شایانذکر است سهم راه در حوادث رانندگی بهتنهایی بسیار محدود و در بازه 2 تا 4 درصد است، ولی در ترکیب با سایر عوامل (انسان و وسیله نقلیه) سهم اشتراکی بالاتری دارد.
به عقیده بسیاری از کارشناسان بخشی از تلفات جادهای مربوط به فرسودهگی راه ها است که بر اساس آمار ارائهشده در منابع علمی، افزایش اضافهبار منجر به کاهش شدید عمر روسازی میشود. بهگونهای که عمر روسازی تنها با افزایش 20 درصدی اضافه تناژ، به نصف عمر طراحی کاهش مییابد؛ بنابراین، این پارامتر با کنترل تعداد تردد و وزن وسایل قابل انجام است. با توجه به تأثیرگذاری قابلتوجه وسایل نقلیه سنگین و ذکر این نکته که بیش از 90 درصد سهم تن – کیلومتر کالاهای حمل شده مربوط به جادههای برونشهری است، کنترل این سهم بهمنظور افزایش عمر باقی مانده و سرویسدهی مناسب نقش کلیدی دارد.
اثرات سوء ناشی از حمل بار بر ایمنی راهها
اثرات سوء ناشی از حمل بار اضافه بر ظرفیت مجاز توسط وسایل نقلیه از دو منظر کاهش ایمنی و ایجاد خسارات متعدد به بدنه و ساختار راههای کشور و همچنین ابنیه فنی و تأسیسات زیربنایی قابلذکر است. به همین منظور سازمان راهداری و حملونقل جادهای در سنوات اخیر اقدام به کنترل مکانیزه جابجایی بار در جادههای کشور نموده و با استفاده از فنّاوریهای روز و پیشرفته بهمنظور از مدیریت توزین در حال حرکت وسایل نقلیه سنگین، ادوات و تجهیزات هوشمند WIM را در جادههای کشور پیادهسازی کرده است که نتایج آن کاهش آمار تخلفات اضافه تناژ و افزایش ایمنی حملونقل جادهای است که میتواند تأثیر قابلتوجهی در افزایش عمر روسازی، فنی و ایمنی جادهای داشته باشد.
مرمت و اصلاح خرابیهای سطحی و سازهای روسازی، شامل تعمیرات سطحی، اجرای روکشهای تقویتی، بازیافت، انواع روکشهای حفاظتی از عمده فعالیتهای قابل انجام در این حوزه است. با توجه به اینکه محدودیت منابع در این امور وجود دارد، همواره کلیه سازمانها، اهتمام به مدیریت صحیح منابع داشته و با ایجاد سامانههای مدیریت و تصمیم سازها سعی بر تخصیص منابع به گزینههای مناسب در زمان و مقاطع بهینه هستند.
مرمت راهها با سرمایه گذاری بخش خصوصی
بر این اساس در سال گذشته سامانه مدیریت روسازی PMS در سطح شبکه راههای شریانی مورد بهرهبرداری قرار گرفت که مدیریت و گزینه گذاری بر اساس شاخصهای علمی دقیق و مکانیزه و مطابق با استانداردهای بینالمللی، صورت گرفته است. در زمینه استفاده از فناوری و تجهیزات روز دنیا در صنعت روسازی و راه، با توجه به روشهای نوین مانند انواع آسفالتهای حفاظتی و نگهداری روسازی در وضعیت مناسب سعی شده است تا همگام با کشورهای توسعهیافته و بهرهگیری از تکنولوژیِ، از طریق مدیریت منابع و گزینههای کمهزینه در بخش بیشتری از شبکه راههای کشور عملیات نگهداری انجام شود. همچنین بازنگری مداوم طرحهای اجراشده و کنترل با معیارهای علمی از مهمترین فعالیتهای این سازمان است.
خوشبختانه در برنامه ششم توسعه به سرمایهگذاری بخش خصوصی در زمینه حمل و نقل توجه ویژهای شده است. با توجه به کسری قابلتوجه اعتبار در این حوزه، درصورتیکه تأمین مالی نگهداری راهها تنها متکی به منابع عمومی دولت باشد با کسری شدیدتر منابع در سالهای نزدیک مواجه خواهیم شد. لذا یکی از گزینههای مطرح در این زمینه حمایت دولت از سرمایهگذاری بخش خصوصی است.
بازدید:۵۰۵
منبع: صما