بازآموزی مهندسان راهی برای ارتقای کیفیت ساختمان

گفتنی است امروزه با توجه به رشد روز افزون جمعیت مهندسان ، متاسفانه توجه جدی به بازآموزی نمی شود که این مهم می تواند در دراز مدت حوزه ساخت و ساز را با مشکلات عدیده ای مواجه سازد.

آنچه مسلم است الفبای ساخت و ساز در ایران با سایر کشورها بسیار متفاوت است لذا بنا به اظهار نظر کارشناسان می توان با اجرای طرح های آموزشی و برگزاری همایش ها و سمینارهای علمی درسطوح ملی و بین المللی صنعت ساخت و ساز کشور را در رسیدن به استانداردهای بین المللی یاری رساند.

جالب است بدانیم همان گونه که در قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان نیز پیش بینی شده است سازمان های نظام مهندسی ساختمان استان ها و شورای مرکزی موظف هستند تا برای ارتقای دانش فنی صاحبان حرفه که شامل مهندسان، کاردان ها، دیپلمه های فنی، کارگران و معماران تجربی می شود، اقدامات لازم را در جهت آموزش و بازآموزی افراد ذی ربط انجام دهد و همچنین سازمان های نظام مهندسی ساختمان و شورای مرکزی به عنوان پایگاه علمی، فنی،آموزش و انتشار اطلاعات جدید مهندسی برای جامعه مهندسان نیز به حساب می آیند.کمک به ترویج صحیح اصول شهرسازی و معماری، ترویج اصولی در ارتباط مهندسی و فرهنگ سازی جزو مواردی است که در ماده 9 قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان به صراحت به آن اشاره شده است که متاسفانه تا به امروز ارگان های مسوول کمترین اقدام را در این راستا انجام داده اند.

امروزه یکی از معضلاتی که سازمان های نظام مهندسی ساختمان استان ها در مورد گسترش ارتباط مهندسان با آن درگیر هستند، بحث ارتقای کیفیت کار تخصصی و تجربی مهندسان است.چرا که بیش از 50 درصد جامعه مهندسان را جوانان تشکیل می دهند که متاسفانه به دلیل عدم آشنایی این گروه با کار تجربی و عملی در حال حاضر مشکلاتی را برای سازمان مورد بحث و حوزه ساخت و ساز فراهم نموده اند.لازم به ذکراست که برخی از مهندسان با تجربه نیز گاهی برخی از اصول علمی مرتبط با حرفه خود را فراموش می نمایند، به همین جهت بازآموزی افراد با سابقه هم از جمله وظایف اصلی سازمان به شمار می رود، چرا که افرادی هستند که سال ها از محیط آموزشی به دور بوده ا ند، لذا بازآموزی علمی برخی از مهندسان امری ضروری تلقی می شود.

نکته قابل توجه اینجاست که فرآیند آموزش دانشگاهها عموما بر مبنای آموزش مباحث پایه و دروس تئوریک استوار است و سطح آگاهی فارغ التحصیلان رشته های مهندسی صرفا براساس نوع رشته های تحصیلی دانشجویان است و به طور کلی فارغ التحصیلان رشته های مهندسی به هیچ وجه سابقه کار عملی مفید را ندارند که همین امر موجب بروز مشکلاتی به هنگام ورود به کار برای مهندسان جوان را رقم زده است. از این رو مباحث 22 گانه مقررات ملی ساختمان عمدتا به مهندسان تازه کار اختصاص می یابد، چرا که این دسته از افراد نیازمند کسب تجربه از افراد مجرب تر هستند.

در نگاه اجمالی به فرآیند اشتغال به کار مهندسان تازه کار، به این مهم دست می یابیم که در بیشتر مواقع به این افراد هرگز اجازه ورود به مباحث طراحی و یا نظارت داده نمی شود، از این رو بهتر است در این دوره مهندسان جوان با اتکا به آموزش های پایه ای خود وارد کار کاربردی شوند و تلاش نمایند تا با اتکا به آموخته های خود که در چارچوب مقررات ملی ساختمان  تعریف شده،عمل نمایند.

گفتنی است هر چند دانشجویان رشته های مهندسی ملزم به گذراندن دوره های کارآموزی هستند اما متاسفانه کسب تجربه کارآمد در این دوره امری اتفاقی است. بنا به اظهار نظر برخی اساتید دانشگاهی رشته های مهندسی، مشکل اصلی ناشی از ضعف سیستم آموزشی نیست بلکه ناشی از ایرادات وارده بر نظام فنی و اجرایی کشور است که با مباحث دانشگاهی عجین نبوده و همچنین تا به امروز نتوانسته نیازهای اساسی حوزه ساخت و ساز را شناسایی نماید و این فرآیند را به گونه ای تنظیم کند که تمامی دوره های کارورزی دانشجویان به صورت جامع و فراگیر انجام شود،از این رو امید می رود میان نظام فنی و اجرایی کشور و دانشگاهها یک ارتباط معنا داری شکل بگیرد. این در حالی است که رییس سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور نیز چندی پیش دلیل بیسوادی مهندسان فارغ التحصیل را در پایین بوده سطح علمی دانشگاهها دانست.