ملاحظاتی پیرامون تفویض اختیار اخیر وزیر  راه وشهرسازی در حوزه نظام مهندسی به استانداران  سراسر کشور

به گزارش سازه نیوز : نوذر محمدی کرتلایی عضو نظام مهندسی  ساختمان خوزستان دریادداشتی به پیامد های تفویض اختیاراخیر وزیر راه وشهرسازی در حوزه نظام مهندسی به استانداران  سراسر کشور پرداخته است : این یادداشت را در ادامه بخوانید : 
نباید از حق گذشت که در شرایط خطیر وحساس کنونی تحرک وفعالیت خانم صادق وزیر محترم راه وشهرسازی به نسبت سایراعضا  کابینه بیشتر به چشم می آید.
به هر حال ایشان نخستین بانوی منصوب در یک وزارتخانه کلیدی کشور از بدو انقلاب تاکنون هستند وشاید این انگیزه وتکاپو ایشان، تلاشی برای  به منصه ظهور رساندن توان مدیریتی زن ایرانی ست که طی این سالها مغفول ماتده است.
البته من آمار وشاخص  کیفی ازعملکردزمان وزارت ایشان ندارم،اماحضورشان در فضای عمومی ورسانه ای کاملا محسوس است،والبته تصمیم درست شان در تفویض اختیاروزیر در حوزه نظام مهندسی به استان ها....

شاید یک دلیل این تصمیم شجاعانه به علت شرایط جنگی بوده،که اگر چنین باشد این از تجارب ودستاوردهای جنگ باهمه مضرات آن است.همیشه بذرگشایش ها دردل  بحران ها پرورانده می  شود.

واقعیت این است که اختیارات بیهوده بسیاری در مرکز کشور مجتمع شده که از شدت وفور نهاد، دولت را دچار سنگینی ولختی وآحاد کشور با فقدان خلاقیت واعتماد بنفس برای مشارکت در امور کشور دچار نموده است

فکر کنم در نوشتار قبلی به این نکته اشاره کردم که مساحت استان زرخیز خوزستان ما با مجموع مساحت دو کشور سوییس وبلژیک در اروپا برابری می کند،دوکشوری که غنای منابعشان شاید به اندازه استان ما نباشد اما تولید ناخالص ملی شان بیش از ۱۵۰۰ میلیارد دلاردر سال  است.

مطمئنا یک تفاوت بدیهی دوکشور یاد شده با ما این است که در آن دیار هر شهروند صاحب تجربه واندیشه ای در فرآیند تصمیم سازی مشارکت دارد...
به نظر من وظیفه دولت سیاست گذاری در رئوس کلان کشور است.
در استان ما به اندازه کافی عقل وخرد برای تمشیت امور وجوددارد که نیاز نباشد در کریدور وزارتخانه ها در همه امور جزئی واستانی تفحص وتصمیم گیری شود.
جامعه یک فرآیند زنده ورو به تکامل است ،شاید در ذهنیت بانیان وموسسان سازمان نظام مهندسی همچو افقی متصور نبود که روزی جمعیت اعضا این سازمان به بیش از پانصد هزار نفر بالغ شودودارای ۳۱ واحد استانی وصدها نمایندگی شهری باشد.

بسیار گفته ام که اگر فرهنگ مشارکت را نهادینه کنیم وهرمهندس درماه یک ایده اصلاحی در حوزه ساخت وساز وعمران شهری بدهد در همین استان ما با بیست واندی هزار عضو چه پتانسیل  و مخازن فکری بزرگی ایجاد خواهد شد که می تواند منشا خدمات ماندگار گردد.
این تفویض اختیار کنونی می تواند فتح بابی برای این آرمان بزرگ‌ باشد.
برای ساختن وآبادی کشور مان وکاستن از رنج نسل های آینده مان چاره ای جز اتکا به خود نداریم.
تفویًض اختیار کنونی می تواند مقدمه ای باشد تا اندکی از مهر پدرانه وقیمومت ورزانه وزارتخانه بر سازمان نظام مهندسی کاسته شود!!
هر پدر دوراندیشی که به مصالح فرزند خود فکر می کند باید در وقت مقتضی گریبان مولود خویش را رها کند!

بسیار اتفاق افتاده که تصمیمات سهل وآسانی که می تواند بنا بر ضرورت ها ومقتضیات استان ها توسط هیئت مدیره های برگزیده وبه پشتوانه مجامع عمومی به مرحله عمل درآید در محاق تعلیق گرفتار شده است.
من به شخصه با دخالت اجرایی وزارت راه وشهرسازی در برگزاری آزمون ها وتغییر وتبدلات امور مهندسی مخالفم.البته سیاست گذاری وکنترل حق دولت است.اما تشخیص نیازها وضرورت ها وتنسیق امور مطابق مصالح وویژگی های بومی واقلیمی ، با هیئت مدیره های استانی ست.
به شخصه امیدوارم همکاران  وبزرگواران در همه هیئت مدیره های  استان های کشور از موقعیت ویژه این تفویض اختیار برای ارتقا کارآمدی وتوانمندی سازمان نظام مهندسی به وجه نیکو استفاده کنند.

نهاد دولت درایران زمانی به چابکی وتوانمندی می رسد که از اختیارات غیر ضرور ونالازم پالایش شود.